Droom je stad

ProfielfotoBas Denters 06-07-2017
195 keer bekeken 0 reacties

Het is onze droom om mensen die anders nooit aan tafel zitten of wier mening we nooit horen, te verleiden, aan het woord te laten én een podium te bieden om hun ideeën kenbaar te maken. Tags: dorpskern, participatie.

WAT IS HET

De context waarbinnen ons experiment zich beweegt is de herbestemming van de binnenstad of de dorpskern. Daarbij is het onze droom om mensen die anders nooit aan tafel zitten of wier mening we nooit horen, te verleiden, aan het woord te laten én een podium te bieden om, in welke vorm dan ook, hun ideeën, meningen en gedachten over hoe het “hart” van hun eigen woonplaats eruit moet zien, kenbaar te maken. We zijn er van overtuigd dat dat geheel nieuwe en onverwachte gezichtspunten gaat brengen die van grote waarde zijn voor nieuwe, vitale steden en dorpen.

 

WAAR STAAN WE NU

We zijn nog aan het nadenken wat precies de titel moet worden van ons experiment. Het zou ook zo maar ‘Droom de binnenstad’ kunnen worden, maar goed, dat komt wel. We zijn het experiment in de steigers aan het zetten, we ontwikkelen werkwijzen en maken plannen. We zijn nu zo ver dat we een notitie hebben met zo’n 10 beslispunten. Die gaan we zeer binnenkort uitwerken naar een werkplan. Na de zomer hopen we dat uit te proberen in Deventer.

 

UITKOMST EXPERIMENT 

Ik werk in dit experiment samen met Masi Mohammadi. Wij hebben allebei een stadscheque gekregen die we gezamenlijk gaan gebruiken en inzetten. In Deventer zijn gemeente en een woningcorporatie enthousiast en daarom hebben Jan Jaap Kolkman en Liesbeth van Asten zich bij ons aangesloten.

 

Het doel is om een methode te ontwikkelen waarmee je op onconventionele wijze de kring van mensen die meepraten en meedenkende over het stads- of dorpscentrum vergroot. Wellicht leidt dit tot een algemeen toepasbaar participatie-instrument. Maar zeker is dat bij het gebruik van zo’n instrument de invulling aangepast moet worden aan de lokale omstandigheden en behoeften.

 

Creativiteit, dat hebben we nodig, zowel in de manier waarop we de mensen erbij kunnen betrekken, via hun kinderen bijvoorbeeld. Maar we moeten ook variatie aanbrengen in de vorm waarin mensen zich kunnen uiten: via het gesproken woord, in tekeningen, met lego en maquette maken, met geschreven tekst of met een lied, je kunt het zo gek niet bedenken – en dat is precies wat we wel willen gaan doen, aan de slag met nieuwe dingen. In ieder geval niet meer de platgetreden paden bewandelen. Onze samenleving is toenemend divers en dat betekent dat we verschillende mensen op verschillende manieren moeten benaderen.

 

Antwerpen is ons grote voorbeeld. Maar ook elders zijn er voorbeelden waar we van kunnen en willen leren. Ik denk ook dat we – als we wat verder zijn – gaan kijken of we voor onze werkwijze landelijk steun en inbedding kunnen krijgen.

 

DE STADSCHEQUE

De cheques van Masi en mij zijn nog niet gebruikt. Maar ze komen zeker van pas als we meer in de uitvoering zitten en er substantiële kosten gemaakt gaan worden, maar zover zijn we nog niet. Wellicht zetten we ze in voor een werkbezoek aan Antwerpen om daar te horen hoe men het heeft aangepakt.

 

EXTRA OUTPUT/GELEERD

Ik vind het telkens weer verrassend hoe je in een brainstorm met een paar mensen in korte tijd in staat bent om nieuwe ideeën te ontwikkelen. Dat geldt ook voor de samenwerking met Masi. Vanuit onze verschillende achtergronden hebben we onze eigen ideeën en leggen andere accenten. Daardoor zijn onze ”confrontaties” ook zo productief: ons experiment wint daarmee aan kracht. Geweldig!

Afbeeldingen

0  reacties